Sihaya

Lise 1. sınıfta iken bütün arkadaşlarımın ablası ya da abisi evli ve çocukluydu. Hepsi yeğenlerinin ne kadar akıllı ne kadar güzel, vs. vs. olduğunu anlatırken ben de o duyguyu yaşamak ve aynı muhabbetlere katılmak arzusu ile olaylardan habersiz olan ablam için koca aramaya başlamış ve nihayetinde ablamdan kötü bir azar işitmiştim. Çocukluk işte deyip geçeceğim ama lise 1. sınıftada ne kadar çocuk olunur bilemem. Kurduğum planın ne kadar benim dışımda bir olay olduğunu aklı selim bir şekilde düşünene kadar anlamışta değildim.

Ben birini bulacak, ablamı ona aşık edecek ve evlenmelerini sağlayacaktım. Sonra da o sene ablamın hamile kalacağını ve beni teyze yapacağı düşüncesinin saçmalığı şimdi aklıma geldikçe hala gülmekten miğdeme sancılar girmiyor değil...

Senelerdir teyze olmak için yanıp tutuşurken nihayet 18 Aralık 2006 Cumartesi günü saat 18:15 sularında teyze oldum. Başım göğe mi erdi elbette ki hayır.

Ama dünyaya gelen o küçücük, miniminnacık bedeni kollarınızın arasına aldığınız an herşey duruyor ve dünya sanki onun çevresinde dönüyor. Korunmasız, muhtaç, herşeyi ile size bağlı. Pembecik teni minicik burnu, elleri ve ayakları dokunmaya kıyamadığınız vücüdu ile bambaşka bişi. Anne olunca neler hissederim bilemiyorum ama bana şimdilik teyzelik bile yettide arttı.

Teyzişim Elifnaz'ım diliyorum ki bütün kötülüklerden uzak annen ve babanla büyür, iyi bir gelecek ile yüzleşirsin. Ben hep senin yanında olacağım. İyiki geldin ve bizi mutlu ettin.

* * *